بعد از اتمام جنگ جهانی اول و شکست متحدین
( آلمان و عثمانی ) دولت عثمانی و
امپراطوری آن متلاشی شد و اعضای هیئت
حاکمه و کمیته اتحاد و ترقی از مملکت
گریختند و غیاباٌ به مرگ محکوم شدند .
پس از پایان جنگ و قتل عام نهایی ارامنه ،
سرزمینی بنام ارمنستان غربی از نقشه های
جفرافیایی محو گردید.
بعد از ظهور کمال پاشا ( آتاتورک ) که
پایتخت را از قسطنطنیه به آنکارا انتقال
داد و جمهوری ترکیه را ایجاد کرد . برای
مدت کوتاهی به اعمال ترکان جوان و قتل عام
ارامنه توسط آنان اعتراف کرد ولی خیلی زود
او نیز روش گذشتگان خود را در پیش گرفت و
آن دسته از ارامنه ای را که پس از پایان
جنگ به امید زندگی جدید به وطن خود
بازگشته بودند، قتل عام نمود وبقیه ارامنه را از کشور بیرون راند
و بدین ترتیب ارمنستان غربی ( ارمنستان
عثمانی ) از نقشه های جغرافیایی
محو گردید. سرزمینی که قریب به 3000 سال
وطن
ارامنه بشمار می آمد ، امروز جزئی از خاک
ترکیه
محسوب می شود .
ارمنستان شرقی نیز که در سال 1920 تحت
حاکمیت کمونیسم و شوروی در آمد ، دیگر
رسماٌ حق نداشت فکر کند که تجزیه شده است
. شوروی حتی در سال 1921 قسمتهایی از
ارمنستان شرقی را نیز ( شهرهای قارص و
اردهان ) به ترکیه واگذار نمود . به همین
سبب تا سال 1991 که ارمنستان شرقی مجدداٌ
استقلال خود را بدست آورد ،
نژادکشی ارامنه در
سال 1915 به
فراموشی سپرده شد و ارامنه نتوانست کاری
موثر در جهت شناسایی
این قتل عام به دیگر ملل انجام دهند .
دولت ترکیه امروز نیز به نابود کردن
کلیساها ، آبادی ها ، سنگ نوشته ها و هر
آنچه که اثری از وجود ارامنه در آن نواحی
است ، می پردازد . کلیساها و بناهایی که
گاه قدمت آنها به 1500 سال می رسد . ترکیه
بعلت عضویت در ناتو و هم پیمانی با آمریکا
، پایگاه های ناتو را برای مقابله با
نیروهای شوروی سابق ، در شرق ترکیه و در
خاک های اجدادی ارامنه مستقر کرده است .
امروزه بیشتر کشورها وقوع قتل عام و
نژادکشی ارامنه در سال 1915 توسط دولت وقت
ترکیه را به
رسمیت شناخته و محکوم نموده
اند . فرانسه و ایتالیا از آخرین کشورهایی هستند که مجالس آنها نژاد کشی ارامنه در
ترکیه را به رسمیت شناخته اند .
اخیراٌ نمایندگان ارامنه در مجلس شورای
اسلامی ایران درصدد ارائه طرحی هستند که
در آن خواستار شناسایی قتل عام ارامنه در
سال
1915 توسط دولت وقت ترکیه بعنوان اولین
نژادکشی قرن بیستم و محکوم نمودن آن می
باشند .
